Сугыш кырында

Сугыш кырында таңнар ата,
Тик бу таңнар башка төстә.
Кичә генә көлгән кешеләр
Бүген инде тынлык көтә.

Туган йортны кемдер искә ала,
Кемдер хатлар саклый күкрәктә.
Әни язган гади бер сүз дә
Җылы бирә салкын окопта.

Корал тавышлары күкне яра,
Төтен каплый ерак юлларны.
Кеше җаны өчен бик кыйммәт бит
Бер минутлык сугыш тынлыгы.

Монда җиңү диләр, ләкин кемгә?
Югалтуның җиңүе бармы?
Бер якта да, икенче якта да
Кемнеңдер бит улы, әтисе бар.

Сугыш бетсә, юллар калыр әле,
Җимерелгән йортлар төзелер.
Тик сугышта киткән кешеләрне
Кайтарырга юллар табылмас.

Шуңа телим: таңнар тыныч атсын,
Балаларның көлүе яңгырасын.
Сугыш кырларында түгел, җирдә
Кеше бәхет белән яши алсын.