Туган җиремә

Туган җирем, синдә таңнар ата,
Синдә минем балачак үткән.
Кайда гына йөрсәм дә, күңелем
Сине эзләп кайтыр юл көткән.

Авыл урамнары, яшел кырлар,
Елга буе, таныш сукмаклар.
Кайткан чакта каршы алган кебек
Күңелемдә һаман шул яклар.

Шәһәрләрнең утлы төннәре дә
Туган җирнең таңын алыштырмас.
Кеше ерак китеп бәхет эзләр,
Туган җирен барыбер онытмас.

Кайда гына язмыш алып китсә,
Күңелемдә бер җир сакланыр.
Туган җирем, синең исемеңне
Йөрәгемдә йөртер бу җаным.