Төнге кунаклар

Ишек шакый төн уртасында,
«Ач әле!» — дип тавыш килә.
Кемнәр икән? — сорап торма,
Кем икәнен үзең белерсең.

Кәгазьләре кулларында,
Сораулары әзер инде.
«Син кем белән сөйләштең?» — диләр,
«Нигә сөйләштең?» — диләр.

Телефон да тыныч тормый,
Экран сине күзләп тора.
Кайда бардың, кемне күрдең —
Бәлки, берәрсе санап тора.

«Без барысын белеп торабыз», —
Дигән сүзләр һавада.
Үзең генә белмисең әле —
Кемнәр сине күзләп тора.

Илдә тынычлык дип сөйлиләр,
Ә сораулар һаман арта.
Кешеләрнең сүзләре кими,
Тынлык били йортларны.

Куркудан түгел, гадәттән дә
Кешеләр сак сөйләшә.
Ирек дигән гади сүзне дә
Кайберәүләр пышылдаша.

Көчле дәүләт — куркыткан дәүләт
Түгелдер ул, минемчә.
Кеше иркен сөйләшә алса,
Шунда гына чын көч бар.